Chyba się staram. Mocne postanowienia. Rzucić palenie, rzucić te dziwki pakowane po dwadzieścia sztuk. Liczyć kalorie, chodzić na zajęcia, pamiętać nie tylko o kapeluszach i spaniu i jedzeniu i o Narodowym

i zimno i pada i zimno i pada

i pomyśleć

że dzielę ludzi na szmaty i gwiazdeczki, że kupuję im skrzydełka albo chcę nosić czajniki bo może nie mają. że gubię się w windzie i że nie umiem pisać wierszy, że nie mam uczuć ja pierdolę i chuj a później płaczę na Niebieskim, bo Binoche tak f e n o m e n a l n i e i u d e r z a j ą c o milczy
że piszę palcem po śniegu, że moknę na deszczu i wysycham na słońcu, że spie na wykładach i że jestem nadambitna i nadleniwa jednocześnie, że myślę o sobie gorzej niż jest, że mówię o sobie lepiej niż jest, że lubię jeść na leżąco.
że ustepuje miejsca w tramwaju i że nie mogę oddawać szpiku, że nie lubię ładnych ludzi i że nie lubię brzydkich ludzi i że opowiadam o Niżyńskim i że zawsze jak gotuję jajka to pękają i kwitną w tym garnku co spada z gazu, że on chyba z wrażenia spada.
że wybaczam tym cwelom, którzy nie wiedzą, że są cwelami i że przygarniam tych co się mnie boją nawet na trzysta kilometrów i że zawsze odbieram telefon, chyba że akurat nie odbieram

że za to wszystko mnie kochasz